Nową postacią w naszej Galerii jest Grzegorz z kl IItz/h/s (r. szk. 2007/08). Grzesiek właściwie nie wie co to nuda. Zobaczcie co sam mówi na ten temat.

E. Z. – Grzegorz, jaki masz sposób na spędzanie wolnego czasu? Co robisz żeby zabić nudę?

G. N. – Dużo rzeczy. Ja w ogóle się nie nudzę, nie mam na to czasu. Ćwiczę karate, trial rowerowy, akrobatykę i parkour

Tak dużo? To bardzo ciekawe! Mam nadzieję, że opowiesz coś o każdym z tych zajęć.

Chętnie

Zacznijmy od karate. Powiedz jak długo ćwiczysz i w jakim stylu.<span style="font-weight: bold;"></span>

Karate trenuję od 7 lat, jest to OYAMA KARATE

Masz już jakieś sukcesy w tej dziedzinie?

Mam trzy medale złoty, srebrny i brązowy.

Rzeczywiście. Oprócz umiejętności praktycznych uczymy się jeszcze medytacji jako sztuki wyciszenia i umiejętności koncentracji

Zapewne może być to pomocne w trakcie zajęć. A poza nimi?

Podobnie. Potrafię się skoncentrować na jakimś zadaniu, pracy, którą mam wykonać, łatwiej skupiam się na czyś.

Czego nauczyłeś się jeszcze poprzez karate?

Jeśli chodzi o tężyzną fizyczną – to myślę że jestem lepiej zbudowany, można “wyrzeźbić” trochę ciało.

A dla duszy?

Kształtuję swoje sumienie. Tego, co mnie kłuje nie zostawiam dla siebie, tylko staram się coś z tym zrobić. Razem z klubem byliśmy kiedyś na obozie w Słowacji. Dużo usłyszałem tam właśnie o tym, jak ważne jest wyciszenie duszy, myśli. To ważne dla zrównoważenia, dla tego aby usłyszeć samego siebie. Przez to można stawać się lepszym człowiekiem.

To co mówisz brzmi bardzo dojrzale. Opowiedz teraz o trialu rowerowym.

Trial to pokonywanie przeszkód rowerem w taki sposób, aby z niego nie spaść.

Rozumiem, że Ty poprzez ćwiczenia opanowałeś tą sztukę.

Cały czas się uczę.

Czy gdzieś pokazujesz te umiejętności, wykorzystujesz je?

Tak, biorę udział w zawodach, najczęściej tych organizowanych w Brzeszczach.

Masz jakieś sukcesy?

Startowałem w mistrzostwach Polski. Raz zająłem czwarte miejsce, a raz zdobyłem tytuł vice mistrza Polski. W niedługim czasie mam nadzieje wystartować w mistrzostwach Europy.

Wygląda na to, że to nie byle co! Co Ci to daje, jakie masz osobiste korzyści z uprawiania trialu rowerowego?

Przede wszystkim ogromną satysfakcję. To bardzo interesuje i wciągające uczyć się nowych trików. To sport mało popularny. Cieszy mnie gdy jedziemy przez osiedle a wszyscy na nas patrzą.

Czy trial ćwiczysz w jakimś klubie?

Nie. Ćwiczę sam lub z kolegami.

Jak to się zaczęło?

Spotkałem kiedyś dwóch chłopców, którzy skakali w ten sposób. Byli dużo starsi ode mnie. Poprosiłem aby pokazali mi na czym rzecz polega. o­ni się zgodzili i tak zacząłem ćwiczyć.

Do tego, żeby ćwiczyć trial potrzebny jest chyba specjalny rower.

Tak. To dość drogi sprzęt. Ja sam składałem rower dwa lata, przy czym zbierałem pieniądze 3 lata

Prócz “akrobacji” na rowerze ćwiczysz jeszcze tą “zwykłą” akrobatykę.

Tak, od roku ćwiczę z kolegami salta i inne rzeczy.

Bierzesz udział w jakiś zawodach?

Nie. Robię to dla własnej satysfakcji. Gdy coś mi się udaje to mnie to cieszy, mam ogromną satysfakcję z tego, że umiem wykonać dane ćwiczenie. Mam swój filmik poświęcony akrobatyce.

Czy prócz satysfakcji czerpiesz jeszcze jakieś korzyści z tego co robisz?

Przyznaję że czuję się w jakimś sensie lepszy od tych, którzy siedzą w domu i nic nie robią.

To został nam jeszcze ów parkour. Cóż to takiego?

Jest to pokonywanie przeszkód miejskich, np. barierek, ale bez żadnego sprzętu. Po prostu, własnymi nogami i rękoma.

Czyli biegacie sobie z kolegami po mieście i skaczecie przez barierki?

Może to tak wyglądać, choć nie jest takie oczywiste. Każdy ruch jest przemyślany, każdy wymaga odpowiedniej sprawności i ma swój stopień trudności

Czy nie przeszkadza to mieszkańcom, przechodniom?

Jeszcze nikt nie zwrócił nam uwagi. Staramy się zachować bezpieczeństwo i przede wszystkim niczego, w żadnym wypadku nie niszczymy. A ludziom chyba się to nawet podoba, bo czasem przystają żeby na nas popatrzyć, uśmiechają się. Nie jesteśmy wandalami.

Czy organizowane są jakieś zawody w tej dziedzinie?

Nie. Są natomiast organizowane zloty. W naszej okolice najczęściej we Woli. We wrześniu był pierwszy zlot w Brzeszczach

Ciekawe są te Twoje zainteresowania.

Myślę, że również rozwojowe. Lepiej się czuję uprawiając sport, taki jakby lekki.

W zdrowym ciele zdrowy duch?

Tak... chyba tak! Mam mocniejszą kondycję psychiczną. Jak coś się udaje, to człowiek wtedy jest silniejszy i wierzy że może zrobić coś więcej.

Co powiedziałbyś tym, którzy narzekają na nudę?

Zapraszam na karate! W naszej grupie brakuje ludzi. Jeśli będzie nas więcej, zajęcia będą ciekawsze.

W naszym mieście młodzież może znaleźć sposób na twórcze spędzane wolnego czasu?

Oczywiście! Można iść na halę, na basen, można poskakać... dużo tego. Można nawiązać kontakt z pracownikami Ośrodka Kultury. O­ni są nam przychylni. Można nawiązać kontakty z ludźmi o podobnych zainteresowaniach przez internet, może nawet zrobić jakiś zlot.

I takie są Twoje propozycje.

Tak.

Dziękuję Ci za rozmowę, życzę sukcesów.

Dziękuję.

W październiku przedstawiam Tomka z klasy IV tżB. Ma o­n ciekawe zainteresowania i uiejętności. Poczytajcie!

E.Z. – Jak wiesz, zapraszam do moich rozmów w Galerii ludzi, którzy potrafili znaleźć ciekawy sposób na nudę. Wiem, że Ty taki właśnie znalazłeś w swoim życiu.

T.S. - Tak. Ćwiczę żonglerkę.

Ćwiczysz w jakimś klubie?

Nie, jestem samoukiem. Brat mój jest żonglerem, był nawet reprezentantem Krakowa na festiwalu żonglerskim. Co roku na urodziny do niego przychodzi grupa około 20 żonglerów i robią pokazy żonglerskie, urządzają pokazy ogniowe. Wtedy z nimi rozmawiam, o­ni mi coś podpowiadają, dają wskazówki, podpatruję ich wtedy.

Ćwiczysz sam?

Tak, w ogrodzie przy domu.

Ile czasu Ci to zajmuje?

W wakacje 1-2 godziny dziennie, w roku szkolnym ćwiczę mniej – więcej 3 razy w tygodniu do godziny, ale zależy to od nastroju.

Pokazujesz to co potrafisz komuś?

Tak. Byłem na targach szkolnych, miałem ze sobą diabolo.

Co to jest diabolo?

To taki przyrząd, którym się żongluje. Wygląda jak dwie miski na sznurku i tym się odpowiednio kręci i rzuca.

Gdzie jeszcze robisz pokazy?

Kiedyś robiłem pokaz dla kolegów z klasy. Żongluję też na urodzinach u przyjaciół, ostatnio robiłem pokaz podczas Sylwestra...

Myślisz, że jesteś dobry w tym co robisz?

No... w każdym razie nie jestem już początkujący. Swoje ćwiczenia ograniczam do trzech sprzętów: piłeczki: teraz uczę się żonglować pięcioma, firesticków – to taki kij z materiałem z dwóch końców, które się podpala i diabolo

Czy to może być niebezpieczne?

Ogień zawsze jest niebezpieczny. Trzeba dobrze zadbać o bezpieczeństwo. Staram się to robić, choć przyznaję, zdarzył mi się kiedyś mały wypadek - właśnie z ogniem. Trzeba bardzo uważać.

Ciekawe to twoje zajęcie, rzeczywiście...

Kiedyś nawet zarobiłem na żonglerce pieniądze. To było w wakacje. Z rodziną wybrałem się na wakacje nad morze. Żonglowaliśmy z bratem na ulicy, aby zarobić na posiłki, wodę i żeby pojechać do innego miasta.

Jakie korzyści, pomijając te finansowe, masz jeszcze ze swojego żonglowania?

Nie nudzi mi się! To moja pasja. Interesuję się tym, więc zainteresowanie to rozwijam. Uczę się coraz to nowych trików.

Uczysz się od znajomych twojego brata. Od kogoś jeszcze?

Byłem na festiwalu żonglerów. Bardzo ciekawa sprawa! Kiedy jestem w Krakowie, zostaję tam do wieczora. Wiem o której godzinie i gdzie wyjdą żonglerzy i będą robić fireshow na ulicach. Przyglądam się i podpatruję to, czego jeszcze nie znam.

Skąd bierzesz sprzęt do żonglowania? Sam go robisz?

Nie. Kupuję go. To jest bardzo drogi (jak dla mnie) sprzęt. W Krakowie jest taki sklep z przyrządami do żonglerki i tam się zaopatruję. To jedyny w Polsce taki sklep.

Ktoś Ci to finansuje?

Odkładam z kieszonkowego, kiedy już uzbiera się odpowiednia suma, to kupuję sobie coś. W wakacje czasem też uda mi się znaleźć jakąś pracę.

Od kiedy się tym interesujesz?

Gdy miałem 8 lat, mama pokazała mi jak żongluje pomarańczami. Spodobało mi się to, zainteresowało już wtedy i spróbowałem

Chcesz powiedzieć, że już jako 8, 9 letnie dziecko ćwiczyłeś żonglerkę?

Nie. Tak intensywnie ćwiczę od 5 lat Teraz już potrafię nauczyć kogoś w 20 minut tego, czego sam uczyłem się przez rok. Znam już technikę. Oczywiście mówię teraz o tych najprostszych rzutach. Natomiast od roku wgłębiam się w bardziej zaawansowane żonglowanie. Znam już bardzo różne techniki, style, sprzęty. Ale żonglować można wszystkim: mydłami, kokosami – jeśli wybierze się te odpowiednie, praktycznie wszystkim

Wygląda na to, że cieszy Cię to.

No tak. Ciągle stawiam sobie coraz wyżej poprzeczkę.

Po co to robisz?

Kiedyś chciałbym na tym zarobić. Chciałbym też gdzieś wystąpić. Ludzi to przyciąga.

Można w ten sposób zdobyć uznanie ludzi?

Chyba tak! Każdemu zależy na jakiejś akceptacji, uznaniu, mnie też.

Dziękuję Ci, Tomek za rozmowę.

Dziękuję